آیین فرا رفتن

چکیده: دراین مقاله ی کوتاه به چرایی و چگونگی محتوایی سوگواری، نظری گذرا افکنده شده است. سعی بر آن بوده است تا بی درنگ به این پرسش اصلی که چرا و چگونه عزاداری کنیم، به گونه ای اندیشه مندانه پاسخ داده شود. و به وظیفه ی خطیر سوگ خوانان نیز پرداخته گردد. دیری است به این می اندیشم که چرا بخش عظیمی از دل مشغولی ما به سوگ اهل بیت (علیهم سلام الله) اختصاص دارد؟ آیا عادت ملّی و قومی ما غم پسندی و سوگمندی و اندوه مداری است؟ آیا با سوگ سرایی و مرثیه خوانی دل مردم ما به مدار و قرارگم شده ی خویش باز می گردد و احساس آرامش می کند؟ راستی اگر مرثیه سرایی و سوگ خوانی نمی کردیم چه حادثه ای روی می داد؟ و اگر امروز دست از این کار برداریم، پی آمد آن چه حادثه ی شومی خواهد بود؟ تردید نیست که اوّلاً باید چنین پرسش...

سخن اثر بخش، حاصل راهکارهای ادبی است/ ۰۰:۴۳ نوحه، شعر غیر رسمی و عوام زده نیست/ ۰۱:۰۶ دو عیــب بــزرگ/ ۰۱:۳۳ مخاطب آگاه، شعر ضعیف را پس می زند/ ۰۰:۲۵ اشعــار معمــاگونـه!! / ۰۱:۲۷ شعر جوششی است نه کوشش/ ۰۱:۱۳ من افتخارم به خرافه زدایی است/ ۰۰:۱۱ به اسم دوستی، با امام حسین علیه السلام دشمنی نکنیم/ ۰۶:۴۴ حسین علیه السلام فدا شد تا من و شما انسان بمانیم/ ۰۲:۲۱ توصیف عزاداری مردم بوشهر/ ۰۳:۲۵ سیاست سرخ /۰۴:۴۰   دکلمه ی قصیده ی « ای رمز شعور دل»/۰۸:۰۰ دکلمه ی شعر« باز دلم کرده هوایت حسین »/ ۰۱:۳۷ ...